واقعیت افزوده

واقعیت افزوده

واقعیت افزوده : 

واقعیت افزوده یک نمای فیزیکی زنده ، مستقیم یا غیرمستقیم ( معمولاً در تعامل با کاربر ) است که عناصری را پیرامون دنیای واقعی افراد اضافه می‌کند. این عناصر بر اساس تولیدات کامپیوتری که از طریق دریافت و پردازش اطلاعات کاربر توسط سنسورهای ورودی مانند صدا، ویدئو، تصاویر گرافیکی یا داده‌های GPS می‌باشد ایجاد می‌شود. واقعیت رایانه‌ای مفهوم کلی واقعیت افزوده‌است.

در واقعیت افزوده معمولاً چیزی کم نمی‌شود بلکه فقط اضافه می‌شود. همچنین واقعیت افزوده تا حدودی شبیه به واقعیت افزوده است که توسط یک شبیه ساز، دنیای واقعی را کاملا شبیه سازی می‌کند. در واقع وجه تمایز بین واقعیت مجازی و واقعیت افزوده این است که در واقعیت افزوده کلیهٔ عناصر درک شده توسط کاربر، ساخته شده توسط کامپیوتر هستند.

اما در واقعیت افزوده بخشی از اطلاعاتی را که کاربر درک می‌کند، در دنیای واقعی وجود دارند و بخشی توسط کامپیوتر ساخته شده‌اند. در واقعیت افزوده، عناصر معمولا به صورت بی‌درنگ نگاشته شده و به طور هوشمند مرتبط با عناصر محیطی می‌باشند، مانند نمایش امتیاز مسابقات ورزشی در زمان پخش از تلویزیون.

با کمک تکنولوژی پیشرفتهٔ واقعیت افزوده (برای مثال افزودن قابلیت بینایی کامپیوتری و تشخیص اشیاء می‌توان اطلاعات مرتبط با دنیای واقعی پیرامون کاربر را به صورت تعاملی و دیجیتالی به او ارائه کرد. همچنین می‌توان اطلاعات مرتبط با محیط و اشیاء اطراف را بر روی دنیای واقعی نگاشت.

واقعیت مجازی Augmented Reality (AR)
واقعیت افزوده مجازی فناوریی است که به کاربر امکان می دهد تا با یک محیط شبیه سازی رایانه ای تعامل داشته باشد . بیشتر محیط های واقعیت مجازی کنونی وسایلی برای تعامل تصویری انسان با رایانه هستند ، اما گروه محدودی نیز دارای حسگرهایی صوتی یا لمسی برای تعامل با کاربر هستند .
نوع دیگری از واقعیت افزوده وجود دارد که توسط تصاویر پانورامای ۳۶۰ درجه ایجاد می شود و در واقع واقعیتی از آنچه هستیم را برای دیگران به نمایش می گذارد . با فناوری واقعیت افزوده می توان این امکان را فراهم کرد تا افراد بتوانند از امکانات و مکان شما به خوبی دیدن کنند .واقعیت مجازی که از آن به عنوان محیط چند رسانه ای همه جانبه هم یاد می شود ، یک محیط شبیه ساز کامپیوتری می باشد که می تواند حضور فیزیکی را در یک محیط و در یک دنیای واقعی و یا یک دنیای مجازی شبیه سازی کند . اغلب محیط های واقعیت مجازی در درجه اول ، تجربه های دیداری می باشند که یا از طریق یک صفحه کامپیوتر و یا از طریق دستگاه برجسته بینی قابل رویت می باشند . برخی از شبیه سازی ها دارای اطلاعات حسی دیگری مانند تولید صدا هم می باشند و در موارد پیشرفته تر ، دستگاه های فناوری لمسی شامل اطلاعات لمسی ای میاشند که به عنوان نیروهای بازخورد در صنایع پزشکی و بازی سازی و نظامی شناخته می شوند . محیط های شبیه سازی شده میتوانند مانند محیط های زندگی واقعی و یا به صورت کاملا متفاوت باشند نظیر آنچه در محیط های بازی دیده می شوند .
در حال حاضر این تکنولوژی روز توسط مهندسین شرکت کوشش کار نوین بومی سازی گردید و می توان از این تکنولوژی هم به عنوان تبلیغات و هم به عنوان سرگرمی استفاده نمود .
این فن آوری به روش هایی گفته می شوئد که به واقعیت و عین امکانات و ویژگی هایی بیشتری اضافه می کند و باعث درک و سرعت عمل بیشتر می شود و پل ارتباطی بین دنیای واقعی و دنیای مجازی به وجود می آورد.
این تکنولوژی این امکان را ایجاد می نماید تا تصاویر و عکس ها صامت و ثابت تنها به عنوان یک تابلوی تبلیغاتی مورد استفاده می باشد ، تبدیل به ابزاری مدرن وجذاب و متحرک که توان ارایه و معرفی جامع خدمات مورد نظر شما را خواهد داشت.